Μετα-δημοκρατία και Θεσμοθετημένη Ανελευθερία/Post-democracy and Institutionalized Unfreedom

Contents and Part 1 of 6

Γ. Βοσκόπουλος, Αναπλ. Καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών, π. πρόεδρος τμ. ΔΕΣ, ΠΑΜΑΚ

George Voskopoulos, Associate Professor of European Studies, f. Department Head

Λέξεις Κλειδιά: μετα-δημοκρατία, θεσμοθετημένη ανελευθερία, νέο-θεσμικός αυταρχισμός, κοινωνικό συμβόλαιο, κρατική εξουσία, πρωτογενής ναρκισσισμός, εθελούσια υποτέλεια

Key Words: Post-democracy, institutionalized unfreedom, neo-institutional authoritarianism, contrat social, state power, voluntary subjugation,   primary narcissism and authority.

Περιεχόμενα – Contents

Υγειονομική κρίση, δημοκρατία και το ζήτημα του De l’esprit des lois / The pandemic crisis and democracy: contemplating on the new esprit des lois   

Νέο-θεσμικός αυταρχισμός / Neo-institutional authoritarianism

Το μέλλον της δημοκρατίας, κρατική εξουσία και η λογική του άτυπου καθεστώτος / The future of democracy, state power and the logic of “informal” regimes

Η θεσμική απειλή κατά της δημοκρατίας / The institutional threat to democracy

Το δάσος και το δένδρο / Missing the tree for the forest

Το σύνδρομο του βάτραχου στο καυτό νερό / The boiled frog syndrome

Ζητήματα νομιμοποίησης, διαδικασία και ουσία / Legitimacy issues, processes and substance

Η Πολιτική του Φόβου / The politics of Fear

Ασύμμετρος πειθαναγκασμός / Asymmetric Coercion

Κράτος δικαίου ή κράτος των κυβερνώντων / Rule of Law ή Rule of the Rulers

Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης ή Μόνιμης Εκτροπής; / State of emergency or a new “social contract”?

Εθελούσια υποτέλεια / Voluntary subjugation

Κοινωνικός αυτοματισμός

Ο Ρόλος των ΜΜΕ / The Role of the Media

Η πανδημία, τα δικαιώματα των κυβερνούμενων και η αστική δημοκρατία / The pandemic, individual / civil rights and liberal democracy

Πολιτικές ελίτ και το ζήτημα του maximal – minimal state / Political elites and the issue of maximal or minimal state

Δημοκρατία και Χάμπερμας, επισημάνσεις / Democracy and J. Habermas, some focal points

Υγειονομικές κρίσεις και ιστορία, μαθαίνοντας από το παρελθόν / Pandemics and history, learning from  the past

Παραρτήματα / Appendixes

“To live means to finesse the processes to which one is subjugated”

Bertolt Brecht, On Politics and Society, 1941

Υγειονομική κρίση, δημοκρατία και το ζήτημα του De l’esprit des loisThe pandemic crisis and democracy: contemplating on the new esprit des lois

*Commenting on the stages of the current crisis: the triggering effect of loss of lives and its impact on collectivities’ and individuals’ attitudes. The ontological issue is whether there will be a return to “normality” referring to the social, economic, institutional given of the past. The crisis threatens to turn the temporary loss of a multilayer of rights to a new reality annuling the contrat social that defines the power relation between elites and peoples. Overtly or covertly this refers to the cognitive and value based basis of Montesquieu’s logic in his nominal work De l’esprit des lois  (1748)”

Είχα επισημάνει σε παλαιότερη παρέμβαση μου ότι η υγειονομική κρίση θα είναι σπονδυλωτής μορφής. Το πρώτο στάδιο, αυτό που λειτουργεί ως trigger effect, είναι οι δραματικές απώλειες ανθρώπινων ζωών. Είναι το στάδιο του αιφνιδιασμού των συλλογικοτήτων, το στάδιο το οποίο θέτει οντολογικά ερωτήματα όσον αφορά τη δημοκρατία και τους όρους επιστροφής στην κανονικότητα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν αυτή θα παραπέμπει στην προ κρίσης κοινωνική, οικονομική, θεσμική και δημοκρατική πραγματικότητα ή σε ένα νέο περιβάλλον ανατροπής των μέχρι πρότινος θέσφατων. Η κρίση απειλεί να μετατρέψει την απώλεια δημοκρατικών δικαιωμάτων σε μία κανονικότητα η οποία θα επεκταθεί στο διηνεκές επαναπροσδιορίζοντας το «κοινωνικό συμβόλαιο» που οριοθετεί τις σχέσεις κράτους – πολίτη.

Έστω και έμμεσα, υποδόρια, η νέα παρεμβατική δράση του κράτους με τη μορφή θεσμοθέτησης κανόνων που περιορίζουν τις ατομικές ελευθερίες, εμπεριέχει στοιχεία από το εννοιολογικό αποτύπωμα του κορυφαίου έργου του Montesquieu De l’esprit des lois  (1748)[1].  


[1] “L’auteur y engage tout à la fois une réflexion sur les différents gouvernements, une enquête sur les sociétés humaines et une analyse comparée des lois afin de former tout homme à évaluer l’intervention législatrice. En s’attachant à saisir « l’esprit des lois » – ou rapports que les lois entretiennent avec le climat, la religion, les moeurs, les richesses et le commerce de chaque peuple, il propose une manière nouvelle d’appréhender la réalité sociale”. Montesquieu, De l’esprit des lois, Flammarion/GF, 2013

Είναι η φιλοσοφική και όχι μόνο προσέγγιση της σχέσης νόμων (συνεπώς κανόνων) που διέπουν τις σχέσεις ηγεσίας και πολιτών (κοινωνίας). Αυτές οι επιλογές προσφέρουν πρωτογενές υλικό για να γίνει πρώτον, διαχωρισμός ανάμεσα στις έννοιες κράτος, καθεστώς, κυβέρνηση, δεύτερον, να προσδιοριστούν «αντιθετικής μορφής είδη καθεστώτων» (“Antithetical regime types”) και τρίτον να προσδιοριστούν οι «συνθήκες λειτουργίας της δημοκρατίας» (“Conditions for the functioning of democracy in modern mass polities”)[1].

Νέο-θεσμικός αυταρχισμός/Neo-institutional authoritarianism

*Under the impact of the pandemic liberal democracy is facing multifaceted threats that affect the relations betwwen states and citizens (a “new” Leviathan?). The range of mesures taken across the world and the way they institutionally ram human rights, freedom, civil rights et al reflect a new norm of a “social contract” imposed through (institutionally) coercive measures. This process I define as Neo-institutional authoritarianism

Υπό το βάρος της πανδημίας η δημοκρατία σε παγκόσμιο επίπεδο υποχωρεί, επαναπροσδιορίζοντας τις σχέσεις πολιτείας και πολιτών. Αυτό δεν αφορά απλά τα αυταρχικά καθεστώτα[2] αλλά και «δυτικού τύπου» δημοκρατίες που επέλεξαν να περιορίσουν τις ατομικές ελευθερίες υπό το βάρος της πανδημίας[3]. Ζητήματα όπως η αναλογικότητα (των περιοριστικών μέτρων), η συνταγματικότητα (κανόνων που περιορίζουν δραματικά τις ατομικές ελευθερίες), η υποχρεωτικότητα (του εμβολιασμού) αίφνης δημιούργησαν ένα πολυεπίπεδο πλαίσιο αξιολόγησης μίας νέας νόρμας «κοινωνικού συμβολαίου», αυτού που προσδιορίζω ως «νέο-θεσμικό αυταρχισμό».  


[1] Lawson, Stephanie. “Conceptual Issues in the Comparative Study of Regime Change and Democratization.” Comparative Politics 25, no. 2 (1993): 183–205.

[2] Democracy and the Global Pandemic, Reshuffled Reputations and the Future of the ‘Free World’, 2021, https://verfassungsblog.de/democracy-and-the-global-pandemic/  

[3] Sarah Engler, Palmo Brunner, Romane Loviat, Tarik Abou-Chadi, Lucas Leemann, Andreas Glaser & Daniel Kübler (2021) «Democracy in times of the pandemic: explaining the variation of COVID-19 policies across European democracies», West European Politics, 44:5-6, 1077-1102

Οι κρίσεις αποτελούν ευκαιρίες, προκλήσεις, μαζικές εισροές σε μία κοινωνικο-πολιτική και οικονομική πραγματικότητα. Η εξέλιξη τους είναι αποτέλεσμα διάδρασης συνδυαστικών παραγόντων. Τη τελευταία διετία δύο είναι τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά, ο φόβος και η αβεβαιότητα.

Human Rights Violations and the Mafiasation of Greek Tertiary Education,2016-2021

Κομματοκρατία

Η Υπουργός, η διαφθορά και το Καθήκον-The Minister, Corruption and her Institutional Duty

When a Minister chooses NOT to take institutional action against corruption, despite the fact that she got tangible evidence!

Η επιλογή συγκάλυψης από μέλος του Κοινοβουλίου και Υπουργού συνιστά παράβαση καθήκοντος;

Γ. Βοσκόπουλος, Φασίζουσες συμπεριφορές στο πανεπιστήμιο

 

Επέστρεψα σήμερα μετά από 3 εβδομάδες καθιστικής διαμαρτυρίας στα μαθήματα μου. Δεν έχει επιλυθεί κανένα από τα ζητήματα που κατήγγειλα, ωστόσο η επιστροφή μου ήταν μάλλον επιβεβλημένη προκειμένου να ολοκληρωθεί το εξάμηνο. Έχουν ήδη κανονιστεί και οι αναπληρώσεις.

Μπαίνοντας στο αμφιθέατρο είπα στους φοιτητές και φοιτήτριες μου ότι ξεκινάμε και πάλι, αν και δεν έχουν αντιμετωπιστεί τα προβλήματα που κατήγγειλα. Τους είπα ότι θα συνεχίσω τον αγώνα μου για διαφάνεια, αξιοκρατία, δημοκρατία. Τους ανέφερα ένα περιστατικό κατά τη χθεσινή συνέλευση του τμήματος όταν ο «συνάδελφος» μου Χ. Νίκας μου ανέφερε ότι επέστρεψα στα μαθήματα για να μην χάσω το μισθό μου. Η απάντηση μου ήταν ότι παραιτήθηκα από τη διδασκαλία τριών μαθημάτων από δυο διαφορετικά μεταπτυχιακά πετώντας στα σκουπίδια σημαντικά έσοδα. Του είπα ότι η παράμετρος χρήμα δεν αποτελεί κριτήριο για μένα και το είχα αποδείξει με την παραίτηση μου για λόγους ακαδημαϊκής αξιοπρέπειας.

Τότε παρενέβην «αυθόρμητα» φοιτητής (γνωρίζω με ποια παράταξη συνδέεται) και μου είπε «εμείς ήρθαμε να κάνουμε μάθημα όχι να ακούσουμε τα προσωπικά σας». Ιταμότητα! Του απάντησα ότι οι μαζικές αντιγραφές, οι λογοκλοπές, οι απειλές προς καθηγητή, το bullying προς καθηγητή, η αναβαθμολόγηση λευκής κόλλας (ενδεικτικά αναφέρω αυτά) δεν είναι προσωπικά ζητήματα. Και ότι εν πάση περιπτώσει η ακαδημαϊκή ελευθερία του καθηγητή πανεπιστημίου είναι θεσμικά και συνταγματικά κατοχυρωμένη.

Φεύγοντας μερικές ώρες μετά από το ΠΑΜΑΚ στην έξοδο του γκαράζ στεκόταν ένας «φουσκωτός» σε σημείο μάλιστα που παρεμπόδιζε τη διέλευση του αυτοκινήτου μου. Με αγριοκοίταξε περνώντας με το αυτοκίνητο μπροστά του. Ήταν σαφές γιατί βρισκόταν εκεί. Αυτό βέβαια συμβαίνει κατά τακτά χρονικά διαστήματα για αυτό το λόγο την επόμενη φορά θα βγάλω φωτογραφίες να τις δημοσιεύσω. Είναι εξίσου περίεργο ότι συνέβη μετά από καιρό και αφού είχε προηγηθεί η «ανταλλαγή απόψεων» με τον προαναφερθέντα φοιτητή μου περί ελευθερίας του λόγου και έκφρασης του πανεπιστημιακού δασκάλου.

Ο απόλυτος φασισμός από αυτούς που έχουν πάγια συνεργασία με μπράβους.

 

Γ. Βοσκόπουλος, αναπλ. καθηγ. τμήματος ΔΕΣ, ΠΑΜΑΚ, π. πρόεδρος τμήματος

Human Rights Violations, Intimidation, Bullying, Meritocracy in Greek Tertiary Education

Human Rights Violations,Democracy-Meritocracy in Greek Tertiary Education – Bullying

(Info will be updated,check “comments” for details) In the last five years I have been the target of unprecedented attacks that were blatantly ignored by legal authorities, the university,the students’ union, justice, political system.No measures whatsoever have been taken to protect me as an individual and academic. These attacks include Threats to me & members of my family(I have filed a lawsuit,as in an incident involving a car threatening to rum my vehicle my daughter was also in danger) Intimidating acts within the premises of the university.Despite my repeated requests to academic hierarchy the university has not taken any action nor has explicitly & publicly condemned these acts. Although I asked for the university senate to discuss the issue & provide a statement of support this has never happened, a very fact that constitutes a puzzle in itself. My car has been twice vandalized within the premises of the university closed parking lot. These were the only incidents that have ever taken place within the premises of the university, a fact that per se has its own semantics. The finding of a monitoring device inside my office.To this day I have not received an official response from judiciary and university authorities as to what the device was.Only an unofficial answer that is “was nothing’.To my knowledge the only witness(along with me)at the time the device was found has never been asked to testify in a legal investigation. Violation of private data and hacking of my personal page.An IT expert that looked to it told me “it was a professional job”. Continuous violation of private–family life to a degree that constitutes a blatant violation of human rights familiar only to autocratic & Soviet-style regimes. To the above one should include The request from the university authorities NOT to park my car inside the parking lot.This kind of behavior constitutes a inexplicable choice that makes me wonder why not everyone is equal in terms of having access to university facilities. Hurdles to my ability to perform my academic work,a fact that goes beyond any sensible explaining and understanding.Despite my continuous requests to the university, I spent one whole semester without access to a computer equipped with a camera & a microphone.The university simply answered that these were not available, although they were indispensable for my e-classes at the time of the pandemic. I had to improvise & use YouTube to upload a series of audio lectures. This process was time consuming and did not facilitate academic interaction. Upon continuous requests I was given a portable computer for 2 weeks(15-29/9/20)just to be able to conduct exams. The very same day my exams finished(29/9)the university asked me to return the portable, which I did. In October 2017 I had a three week sit in.I did not have classes.Instead I spent these hours at the university in my office(extra classes were offered after the sit-in.The reasons were explained in long and detailed communiqués (they are being translated into En).The basic issues were meritocracy, transparency, threats to my daughter & me and a number of criminal activities against me.I have filed lawsuits but to this day justice is not done.In a very indicative case a student asked to intervene as Head of the Department in a case of massive & extended in time cheats during exams.She printed out and gave me an exchange of messages in facebook where students confessed PUBLICLY that they were systematically cheating during the exams for years! Cheating was only possible with the support of those who were in charge within the classrooms.The student asked me to do my administrative duty,which I did.I publicized the issue,wrote articles asking for a legal investigation not to an assumed but publicly confessed crime.As one of the students wrote in facebook “I have passed many courses this way”. This simply means cheating has been a standard practice for years. Ever since I have been targeted systematically & my academic role has been greatly undermined, not to mention the reverse of the proposal to take over the UNESCO Chair of the University as “being the ideal candidate”(according to the previous rector-the letter is at my disposal) Eventually the university inaugurated an investigation against me although a the aim of publicizing these facts was to protect the institution & the exam process * FULL MEMO IN “COMMENTS”

Εικόνα
Εικόνα

“Περιθωριοποίηση ή διώξεις μελών ΔΕΠ που ύψωσαν το ανάστημα τους σε ομάδες εξουσίας”!

Εικόνα

Εθνικό Συμφέρον και Εξωτερική Πολιτική: Η ερώτηση φοιτήτριας μου

Στη “σέντρα” το ΕΛΙΑΜΕΠ για διαπλοκή με Άγκυρα … – SLpress

Hurdles to academic work and academic decadence or when going becomes almost impossible

George Voskopoulos Associate Professor of European Studies Head of the Department of International & European Studies(2013-2016),UoM, Greece Jean Monnet Centre of Excellence Thematic Research Coordinator 2015-2018 f.Erasmus Academic Coordinator

Despite my continuous requests to the university I spent last semester without access to a computer equipped with camera and microphone. The university simply answered that these were not available. At the same time the New Democracy’s (currently in power) youth affiliation approached the Head of the Department and asked him (!!!) to start an administrative process against me for failing to have classes! This is what happens when incontollable factions run a university and try to impose the law of the jungle. It was evident that the whole issue was set up (denial of the university to provide the means (computer, camera, microphone) to do my duty. In case one wonders why this kind of tyreatment the answer is simple. When you stand up against lack of meritocracy you become a hurdle to a multilayer mechanism that wishes to run an institutions without rules. My efforts to communicate the issues to the PM K. Mitsotakis were in vain since he curiously did not make any effort to meet me despite my multiple efforts. In the meantime I received threats and threats to a family member which I publicised.

In another (indicative of the so many(!) case a student publicly confesses that cheating is a standard practice and that she had passed MANY courses this way, since the supervisors allowed them to open their books and simply copy the answers!!!

In this particular case and as a result of the university’s unwilligness to provide me with the means to have my classes, I had to improvise and use YouTube to upload a series of audio lectures. This process is time consuming and does not facilitate academic interaction. Upon continuous requests I was given a portable computer for two weeks (15-29/9/2020) just to be able to conduct students’ exams. The very same day my exams finished (29/9/2020) the university asked me to return the portable. Just a few days before the new semester begins I still have no access to a fully equipped computer in order to have my classes. This is just indicative of the hurdles an academic might face when she/he is not supported and is left to their own devices. At a time COVID makes e-classes indispensable I have to find ways to perform my teaching duties. With NO support whatsoever!

George Voskopoulos, Associate Professor of European Studies *Exchange of emails (in Gr) provided

In Defence of Democracy

For the last few years I have been the target of orchestrated, unprecedented for a liberal democracy attacks. These vary and include a wide range of criminal activities that I could not possible mention here. All details will be in the lawsuit I am going to file.  

Evidence at my disposal, point to the leading and most powerful foreign diplomat in the country (Gr). As a result, I am going to take legal action against him, seeking answers to many ontological questions. This is a prerogative we have in democracies, a prerogative citizens did not have and today do not have in illiberal, soviet-like regimes.  

This is the only way to defend truth, western values, human rights, academic dignity and above all protect myself and my beloved. This choice has been imposed upon me by actions that go beyond any red line in democracies. It is the only means to get answers to many “why” questions.   

George Voskopoulos, Associate Professor of European Studies, f. Head of the Department of International and European Studies, UoM, Greece