Η άγνωστη ιστορία οριοθέτησης ΑΟΖ με τη Λιβύη

30-12-2019

‘Προετοιμάζοντας εκείνο το ταξίδι, ο Δόλλης είχε ενημερωθεί για μια σειρά θεμάτων σχετικά με τη Λιβύη και τότε έμαθε από τους συνεργάτες του’

Ο «δύσκολος» Καντάφι

Προετοιμάζοντας εκείνο το ταξίδι, ο Δόλλης είχε ενημερωθεί για μια σειρά θεμάτων σχετικά με τη Λιβύη και τότε έμαθε από τους συνεργάτες του για την ύπαρξη ενός σημειώματος που θα έπρεπε οπωσδήποτε να συμβουλευτεί. Ηταν μια απόρρητη εισήγηση του πρέσβη ε.τ. Γεωργίου Σαββαΐδη, από το 2006, όταν εκείνος είχε αναλάβει σύμβουλος της τότε υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη. Ο Δόλλης το αναζήτησε στα αρχεία του υπουργείου, το μελέτησε, και έκανε μια σειρά επαφών με την προηγούμενη ηγεσία του ΥΠΕΞ για να δει το κατά πόσον είχαν ακολουθηθεί οι συμβουλές. «Το σημείωμα ουσιαστικά μιλούσε για την κυβερνητική αδράνεια στην οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών με όμορες χώρες και έλεγε “κάντε πέντε πράγματα”. Κάποια από αυτά αφορούσαν τη Λιβύη.

Η Ντόρα Μπακογιάννη είχε τότε αναθέσει στον υφυπουργό της κ. Βαληνάκη σε συνεργασία με τον κ. Σαββαΐδη να διαπραγματευθούν με Αλβανία, Αίγυπτο και Λιβύη». Με την Αλβανία ήλθαν ύστερα από δυόμισι χρόνια σε συμφωνία (η οποία όμως ακόμα εκκρεμεί λόγω μιας προσφυγής), παράλληλα προσπάθησαν να «κλείσουν» την ΑΟΖ της Λιβύης, ώστε να αποκλειστεί η Τουρκία. «Οι διαπραγματεύσεις προχώρησαν αλλά δεν ολοκληρώθηκαν. Ο Καντάφι ήταν δύσκολος πελάτης», εξηγεί ο Δόλλης.

Οταν το 2011 έπεσε ο Καντάφι, η Ελλάδα ήταν το πρώτο κράτος της Ευρωπαϊκής Ενωσης που ξεκίνησε συζητήσεις με την ηγεσία του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου. Ο Δόλλης έκανε τότε δύο ταξίδια στη Βεγγάζη και στην Τρίπολη, και στα δελτία Τύπου της εποχής ο πρόεδρος της μεταβατικής κυβέρνησης εξέφραζε την ικανοποίησή του για τη βοήθεια της χώρας μας και τη μελλοντική συνεργασία σε πολλούς τομείς, επισημαίνοντας «τους στενούς ιστορικούς δεσμούς και τις σχέσεις καλής γειτονίας που πάντα συνέδεαν τις δύο χώρες». Τότε, ο Δόλλης είδε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να πιάσει ξανά το νήμα της διαπραγμάτευσης για την ΑΟΖ.

«Ημασταν εκείνη την κρίσιμη εποχή, ουσιαστικά, κοντά τους. Είχαμε προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια, είχαμε κάνει όλες τις νομικές διαδικασίες ώστε να μεταφερθούν εκατοντάδες τραυματίες σε ελληνικά ιδιωτικά νοσοκομεία. Ηταν ευγνώμονες και έτσι όταν ξεκινήσαμε να συζητάμε, υπήρχε ένα εξαιρετικά θετικό κλίμα». Οταν όμως εκείνος αποχώρησε από το υπουργείο το 2012, η συμφωνία δεν είχε ολοκληρωθεί’

https://www.kathimerini.com.cy/gr/ellada/i-agnosti-istoria-oriothetisis-aoz-me-ti-libyi